1. در طول فرآیند گرمایش، زمانی که دمای کوره به 650-700 درجه افزایش مییابد، باید به آرامی آن را بالا برد یا برای مدتی در این دما نگه داشت. زیرا در این محدوده دما، فولاد کربنی دچار دگرگونی فاز می شود که با تغییرات حجمی همراه است و در نتیجه تنش تبدیل فاز ایجاد می شود. اگر به سرعت گرم شود، به راحتی می توان اختلاف دما را بین قسمت های جدار نازک و دیواره ضخیم ریخته گری و همچنین بین لایه سطحی و لایه مرکزی افزایش داد، در نتیجه تنش حرارتی ریخته گری را افزایش داد و به راحتی منجر به ترک خوردگی می شود. از بازیگران
2. به منظور اطمینان از دمای ثابت در داخل و خارج ریخته گری و زمان کافی برای تبدیل کامل سازه، زمان عایق کاری ریخته گری های دیواره ضخیم بیشتر از ریخته گری های جدار نازک است. زمان عایق بندی معمولاً به محاسبه ای اشاره دارد که پس از گرم شدن یکنواخت ریخته گری شروع می شود (یعنی دما یا رنگ داخل و خارج ریخته گری به یکنواختی می رسد).
